Direct stoppen met uitstelgedrag

Deze post is de negende in mijn serie van 12 illusies of “truukjes” waarmee je “ego” je aandacht uit het moment haalt. Alle posts in deze serie zijn gebaseerd op het boek The Big Bamboozle van Cheri Huber en Ashwini Narayanan, aangevuld met mijn eigen ervaringen.

Lees hier mijn inleidende post voor deze reeks.

Ik schreef al eens eerder over hoe je uitstelgedrag kunt overwinnen. Dat artikel richtte zich vooral op de innerlijke conflicten die schuilgaan achter uitstelgedrag. Het is zeer de moeite waard om die te onderzoeken. Maar ook langs de directe weg, waar artikelen in deze reeks over gaan, kun je een eind maken aan uitstelgedrag. De ene methode sluit de andere niet uit.

Als je last hebt van uitstelgedrag, dan heb je vast wel gemerkt dat het dodelijk is voor je productiviteit. Vooral als je voor jezelf werkt, of bijvoorbeeld een scriptie moet schrijven, is uitstelgedrag echt een killer. Er is zelfs een woord voor: disastinator. Van het Engels disaster (ramp) + procrastinator (uitsteller). Een ramp-uitsteller dus. Tim Urban legt het allemaal prachtig uit in dit (Engelstalige) artikel. Je wilt natuurlijk geen ramp, dus wat doe je aan je uitstelgedrag?

Het werkt het best om je innerlijke conflicten op te lossen, maar daar is niet altijd tijd voor. Gelukkig is er een andere effectieve methode tegen uitstelgedrag: nu aan de slag gaan. Je kunt dat gewoon doen: dit artikel sluiten en beginnen met wat je eigenlijk moet doen. Ik juich het toe. Mocht dat nou niet meteen lukken, of verval je weer in uitstelgedrag, dan is dit artikel voor jou. Ik leg uit welke rol “ego” – het geheel aan gedachten dat onze aandacht uit het moment haalt – speelt in het ontstaan van uitstelgedrag.

Ons “ego” werkt altijd met illusies, en ook bij uitstelgedrag spelen illusies een grote rol. Specifiek de illusie van tijd. De illusie dat er een ander moment is – het heet “later”. Dit is het denkbeeldige moment waarin je wél gaat doen wat nodig is. Maar ja, “later” is denkbeeldig, een gedachteconstructie, dus in feite gebeurt er niks.

Het verbaast je misschien dat ik beweer dat tijd een illusie is. Nou ja, ik beweer wel vaker aparte dingen. Maar is het zo? Tijd is toch echt?

Nee… tijd is een illusie. Je kunt tijd niet waarnemen. Waar zie, voel, hoor, proef, ruik je tijd? Het bestaat niet. Er is één moment: nu. In het nu komen er dingen en gaan er dingen. Dat is het leven heel kort samengevat. Er is beweging, verandering… maar er is geen tijd. Tijd is iets wat we in ons hoofd bedenken. Straks, later, in de toekomst, als ik groot ben, als ik oud ben, toen ik nog jong was, vroeger, etc. Het zijn allemaal concepten. Het zijn dingen die nu bestaan in onze gedachten. Maar buiten onze gedachten bestaat het niet. Tijd is niet echt.

Maar tijd is wel heerlijk voor je “ego”. Het kan er van alles mee doen:

  • Je kunt spijt krijgen van, of schuld ervaren over, iets wat je vroeger gedaan hebt;
  • Je kunt verlekkerd fantaseren over een toekomst die nooit komt;
  • Je kunt bedenken dat je “later” die lastige taak gaat doen of dat probleem gaat oplossen.

Dit zijn allemaal dingen die je aandacht uit het moment halen, daarom is je “ego” zo dol op de illusie van tijd. Dit is tegelijk ook je redding: als je de illusie van tijd niet meer gelooft, dan stopt je uitstelgedrag.

Ik ga het heel concreet maken, dan zie je gelijk hoe makkelijk dit werkt. Je moet wel alert zijn op je gedachten, op wat je “ego” tegen je zegt. Ok, dit is je opdracht:

Steeds als je jezelf betrapt op een gedachte als: “dat doe ik later wel”, wanneer dan ook: vanavond, morgen, volgende week, volgend jaar – dan doe je het nu. Wat het ook is, doe het gewoon nu meteen. Er is geen later, gooi die gedachte in de prullenbak. Wil je dat het gebeurt? Dan doe je het nu – op het moment dat je bij jezelf de gedachte betrapt dat het later kan.

Nu klinkt dit vast als een oefening die veel wilskracht kost. Tja, duh, als ik zo maar kon doen wat nu nodig is, dan had ik geen uitstelprobleem. Maar ik heb niet genoeg discipline!

Schattig hè, zo’n “ego”. Hij is zo voorspelbaar. Het is bullshit. Je hebt geen discipline nodig om iets te doen. Het enige wat je hoeft te doen, is de leugens van je “ego” negeren. Ik ben te moe, heb nu geen energie, geen zin, het kan morgen ook nog… allemaal niet waar. En de beste manier om voor jezelf te bewijzen dat het niet waar is, is door het gewoon te doen.

Het leuke aan deze oefening, is dat je je “ego” tegen zichzelf kunt gebruiken. Steeds als hij je aanspoort om iets uit te stellen, gebruik je dat juist als aanleiding om het nu meteen te doen. Houd dit een tijdje vol, en je “ego” houdt wel op met suggereren dat je je taak “later” zou kunnen doen.

En neem van mij aan: dit is lekker! Het voelt zo goed om dingen gedaan te krijgen, zeker als je jezelf beschouwt als een uitsteller. Dat was nooit waar. Je kunt nu gewoon al die shit van je “ego” negeren, aan de slag gaan, dingen gedaan krijgen, en genieten van zowel de resultaten als je nieuwe zelfbeeld van iemand die dingen gedaan krijgt.

Ik wens je veel daadkracht!

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.